83 Jolicoeur (overlijdensjaar)
Jolicoeur was een Surinaamse vrijheidsstrijder die als kind getuige was van de verkrachting van zijn moeder en de afranseling van zijn vader. De dader was vermoedelijk directeur Schulz op de plantage Fauquemberg of een witte opzichter. Op Nieuwjaarsdag 1772 vluchtte Jolicoeur met negen anderen naar Fort Boekoe van verzetsleider Boni, waar hij zich aansloot bij de strijd tegen het koloniale regime.
Later dat jaar overvielen de Marrons de plantage Nieuw-Roosenbeek, waar Schulz toen directeur was. Volgens een verslag van officier Stedman herkende Jolicoeur hem als de verkrachter van zijn moeder. Toen Schulz smeekte om genade, weigerde Jolicoeur, herinnerde hem aan zijn daden, en onthoofdde hem met een bijl. Een andere bron stelt dat het Schulz was die door Boni werd doodgeschoten, terwijl Jolicoeur de opzichter doodde.
Jolicoeur raakte gewond bij de overval op plantage Poelwijk in juni 1772. Tijdens het beleg van Fort Boekoe wisten de Marrons de belegeraars tijdelijk te verdrijven. Maar bij een tweede aanval in september dat jaar werd Boekoe ingenomen, waarna de vrijheidsstrijders zich moesten terugtrekken.
Over zijn dood bestaan twee versies. In de eerste zou Jolicoeur in juni 1773 zijn gesneuveld in een gevecht onder leiding van luitenant Lepper. In de tweede sneuvelde hij samen met leider Baron op 25 juli 1774 tijdens een aanval op een houtplantage bij de Patamacca.
Jolicoeur wordt herinnerd als een moedige strijder die streed voor gerechtigheid en vrijheid voor zijn volk, gedreven door persoonlijk onrecht en collectieve onderdrukking.
Bronnen:
Draag zelf een gebeurtenis of persoon aan en help mee dit gedeelde verleden compleet te maken.